ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(482 -394 ق)، عالم معتزلى و قاضى حنفى. معروف به قاضى حلب. اهل بخارا بود. وى به مصر رفت و با جماعتى از جمله، ابونصر هبة الله كه سر كرده‏ى اسماعیلیان بود مناظره كرد. او از سلیمانى و منصور كاغدى و عدنان هروى نقل حدیث كرده و ابوالمظفر، جد سمعانى، و مكى بن عبدالسلام و ابونصر شیرازى و على بن زهمویه و جماعتى از وى حدیث روایت كرده‏اند. چون مردم را به مذهب اعتزال مى‏خواند، ابومنصور عبدالملك بن محمد از ورودش به بغداد جلوگیرى كرد و چون ابومنصور درگذشت، به بغداد درآمد و تا پایان عمر در آنجا سكنى گزید. در حدود نود سالگى در بغداد درگذشت و در مقبره‏ى باب حرب دفن شد. از آثار وى: «الهدى و الارشاد»، در رد ابونصر هبة الله؛ «الرسالة المسعودیة»؛ «تحقیق الرسالة بأوضح الدلالة».