ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، شاعر، متخلص به خواجه. او برادر شیخ على خواجه شوقى بود. در بیشتر علوم، بخصوص در فن شعر و انشا مهارت داشت. نامه‏هایى كه به سلاطین عثمانى مى‏نوشتند به انشاى او بود. وى به فارسى و تركى در قالبهاى مختلف قصیده و غزل و مثنوى شعر مى‏سرود و در سرودن قصاید مصنوع مهارت داشت. قصیده‏ى مصنوعى در مدح عادلشاه سروده كه بیشتر صنایع مشكل را مانند: اظهار، مضمر، مقلوب، مستوفى و معما را در آن آورده است. اشعار تركى خود را براى ظهیرالدین بابر مى‏فرستاد. مولانا خواجگى كاشانى و میرزا شاه نقشبندى از مریدان وى بوده‏اند. از آثارش: «دیوان» پادشاه خواجه به فارسى و تركى؛ مثنوى «مقصد اطوار» در برابر «مخزن الاسرار» نظامى.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر