ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 928 ق)، شاعر و عارف. صاحب «میخانه» محل تولد او را لاهیجان نوشته و گفته است كه در جوانى به شیراز رفت. ولى دیگر مؤلفان تذكره‏ها، مانند امیرعلیشیرنوایى و سام میرزا كه از معاصرانش بودند، او را شیرازى دانسته‏اند. پرتوى از شاگردان علامه جلال‏الدین دوانى بود، و دانشهاى عقلى را از او فراگرفت. گفته‏اند در علم نجوم نیز دست و در سرودن انواع شعر نیز مهارت داشته است. به همین سبب او را شاعرى بلیغ دانسته‏اند. شهرت پرتوى به «ساقى‏نامه» اش است. او را پس از مرگ در جوار مرقد شیخ سعدى به خاك سپردند. آثار وى: «ساقى‏نامه»؛ «دیوان» قصیده و غزل؛ «مثنویى» به روش «حدیقه‏ى» سنایى.