ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(291 -204 ق)، فقیه مالكى، محدث، لغوى و ادیب. از پیشگامان حدیث، در نیشابور، بود. براى كسب علم و دانش سفرها كرد، و ره‏آوردش تصنیف‏ها بود. او در لغت و كلام عرب پیشتاز بود. از یحیى بن عبدالله بن بكیر و روح بن صلاح و احمد بن حنبل و امیه بن بسطام و بسیارى دیگر حدیث شنید. محمد بن اسماعیل بخارى با اینكه از او مسن‏تر بود در «صحیح» خود از وى نقل حدیث كرده است. محمد بن اسحاق صاغانى (چغانى) و ابوحامد بن شرقى و ابن‏خزیمه و یحیى بن محمد عنبرى و على بن حمشاد و خلق بسیارى از او حدیث روایت كرده‏اند. گفته‏اند كه در محرم سال 291 ق و یا در آخر ذیحجه 290 ق درگذشت و ابن‏خزیمه بر او نماز گذاشت.