ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، نقاش و شاعر. از مردم ساوه بود و در تذكره‏ها به عنوان پیروى نقاش، پیروى ایرانى و پیروى مصور هم مذكور است. وى را نباید با حبیب‏الله ساوجى یكى شمرد. در عهد جلال‏الدین محمد اكبرشاه به هند رفته و مدتها در آن دیار به سر برده و همان جا درگذشته است. پیروى در غزلسرایى طبعى خوش داشت و در نقاشى نیز استاد بود. دوانى مى‏نویسد: «پیروى نقاش- اكثر پیرو خواجه آصفى است. در تصویر دستى چابك داشت و از راه صورت پى به معنى مى‏برد.» وى داراى «دیوان» شعر؛ و منظومه‏اى به نام «صورت و معنى» بود كه مطلعش این است: خداوندا ز معنى تنگدستم ببخشایم كه بس صورت پرستم ز لطف خویشتن اى ایزد پاك چنان سازى به صورتخانه‏ى خاك كه هر صورت مرا در دیده آید به سوى معنیم رویى نماید