رجبعلی تجلی سبزواری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1360 -1300 ق)، ادیب و شاعر، متخلص به تجلى. در سبزوار به دنیا آمد. پس از خاتمه‏ى تحصیلات در رشته ادبیات، به صف مشروطه‏خواهان پیوست. به فرمان حاكم سبزوار دستگیر شد اما، به همراه چند تن از یارانش شبانه گریخت و به مشهد رفت. تجلى از كارمندان وزارت دارایى بود. به سلسله‏ى نعمت‏اللهى گناباد ارادت داشت. تجلى شعر نیكو مى‏گفت، به ویژه در سرودن مثنوى و غزل استاد بود. از آثار وى: «ارمغان تجلى»؛ «تجددنامه»؛ «طالب‏نامه‏ى تجلى»؛ «معراج الخیال»؛ «ذم الاستبداد»؛ «انقلاب خراسان»؛ «نیاز تجلى»؛ «كنگاشنامه»؛ «دیوان» اشعار.