حسن جابری اصفهانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1376 -1287 ق)، شاعر و نویسنده. جابرى تحصیلات ابتدایى خود را در اصفهان به پایان رسانید و پس از آن در فقه و اصول و حكمت و ادبیات فارسى و عربى متبحر شد. وى به مشاغل دولتى اشتغال داشت. صاحب «تذكره‏ى شعراى معاصر اصفهان» محل تولد وى را اصفهان و صاحب «دانشمندان و سخن‏سرایان فارس» زادگاهش را شیراز ذكر كرده است. از آثار وى: «آفتاب درخشنده»؛ «آگهى شهان از كار جهان»، شعر؛ «اثبات معراج و معاد جسمانى»؛ «اسرار الانصار»؛ «اصفهان نصف جهان»؛ «اصفهان و رى و همه‏ى جهان»؛ «بدایع و نوادر»؛ «تفسیر حسن، سوره حمد و آیه‏ى اول سوره بقره»؛ «توحید و شئون آن»، شعر؛ «جواهر الجواهر»؛ «رساله در اسرار تاریخى قاجار»؛ «شرح حال شیخ بزرگوار سعدى»؛ «گنجینه‏ى انصار»؛ «گوهر شب چراغ»؛ «لالى السمط فى معالى النبى و السبط»؛ «نورالثقلین»؛ «نوشدارو و تهذیب اخلاق».