ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(397/396 -311 ق)، طبیب. پدرش طبیب عضدالدوله دیلمى بود. طب را نزد پدر آموخت و در بغداد ماند و مانند اجدادش شهرت بسزایى پیدا كرد و در بیمارستان عضدى و دربار به خدمت مشغول شد. جبرییل در طول خدمت صاحب بن عباد را مداوا و نزد او مقام والایى پیدا كرد. او در میافارقین دفن شد. از آثار او: كتاب «المطابقه بین قول الانبیاء و الفلاسفه»؛ دو رساله «الكافى»، درباره‏ى خون، در پنج مجلد؛ «رساله‏ى فى الم الدماغ بمشاركه المعده و الحجاب».[1] جبرائیل پزشك عضدالدوله. (ف. 397 ه.ق./ 7 -1006 م.)