نعمةالله جزایری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1112 -1050 ق)، عالم، فقیه، محدث و ادیب. جزایرى الاصل بود، اما در شوشتر متولد شد. او از علماى امامیه است كه نسبتش به امام موسى كاظم (ع) مى‏رسد. در فقه و حدیث و تفسیر و فنون ادبى و عربى مهارت داشت و استادان او علامه مجلسى، سید هاشم بحرانى، فیض كاشانى، محقق سبزوارى عبدعلى حویزى و حسین خوانسارى بودند. وى با اینكه مسلك اخبارى داشت، در تایید و نصرت مجتهدان مى‏كوشید. محمدعلى نجار، ملا محمدباقر بن محمدحسین سید محمدشاهى و حاج عبدالحسین گرگرى، جملگى از شاگردان او بودند. تألیفات وى: «انس الوحید»؛ «الانوار النعمانیه»؛ «البحورالزاخره»؛ «جواز العمل»؛ «الجواهر الغوالى»؛ «حاشیه‏ى نقد الرجال»؛ «ریاض الابرار»؛ «زهر الربیع»؛ «شرح تهذیب الحدیث»؛ «شرح كافیه»؛ «غایة المرام»؛ «نورالانوار»، «هدیة المؤمنین»؛ «مقامات النجاة»؛ «قصص الانبیاء».