ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1289 /1287 -1234 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به جلال. از شاهزادگان آگاه و دانشمند عهد قاجار بود. او در تحصیل زبان اروپایى كوشش فراوان كرد و از زباندانان معروف شد. در تشكیل انجمن فراماسونرى (فراموشخانه) یا میرزا ملكم‏خان همكارى داشت و از اعضاى فعال آن به شمار مى‏رفت و مدتها در خانه انجمن تشكیل داد، پس از انحلال فراموشخانه سخت مورد غضب شاه قرار گرفته و خانه‏نشین شد. جلال‏الدین عقیده‏اش بر این بود كه باید ایرانى، فارسى سره را در گفتن و نوشتن به كار برد و لغات بیگانه بویژه عربى را كنار بگذارد. اثرى كه از وى باقى مانده «تاریخ نامه خسروان» است. وى شعر نیز مى‏سروده و مقدارى اشعار از وى باقى مانده است.