ابوالقاسم جنید جنید بغدادی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ح 298 /297 -220 ق)، محدث و صوفى. معروف به سید الطایفه، طاووس العلماء و سلطان المحققین. شهرت قواریرى و خزازى وى به جهت اشتغال او به خزفروشى و آبگینه‏فروشى بود. اصل وى از نهاوند و منشاء و مولدش بغداد بود، در همین هر زندگى كرد و در همان جا بدرود حیات گفت و در قبرستان شونیزیه بغداد دفن شد. جنید خواهرزاده سرى سقطى بود و در فقه بر مذهب ثورى بود و از معاصران و مصاحبان شبلى، حارث محاسبى و محمد بن على قصاب بود. او همچنین از مشایخ تازى تصوف على الاطلاق است. اگر بخواهیم در قرن سوم دو سه نمونه براى تصوف انتخاب كنیم، جنید در صدر آنها قرار مى‏گیرد. جنید در میان مشایخ وقت این مزیت را داشت كه علم را با حال جمع مى‏كرد، چنانكه اگر كسى علم او را مى‏دید آنرا بر حال وى ترجیح مى‏داد و اگر حالش را مى‏دید آنرا بر علمش رجحان مى‏نهاد. از جمله آثار وى: «امثال القران المحبة»؛ «المقصد الى اللَّه تعالى»؛ «معانى الهمم فى الفتاوى الصوفیه»؛ «السرّ فى انفاس الصوفیه».