ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 438 /437 /434 ق)، نحوى، مفسر، فقیه شافعى. ملقب به ركن الاسلام. وى پدر امام‏الحرمین بود. عبداللَّه در جوین متولد شد. ادبیات را نزد پدر در زادگاهش آموخت. سه بار به نیشابور رفت و فقه و اصول را نزد سهل بن محمد صُعلوكى فراگرفت، و سپس در مرو از محضر قفّال مروزى استفاده برد. و از ابونهیم اسفراینى نیز بهره گرفت. ركن‏الاسلام در بغداد در محضر ابوحسین بن بشران حاضر شد. وى در سال 407 ق به نیشابور بازگشت و به تدریس و فتوى مشغول شد و در همان جا درگذشت. از آثار وى: «التبصرة»؛ «التذكرة»؛ «التفسیر الكبیر» یا «تفسیر الجوینى» مشتمل بر انواع علوم؛ «الفرق والجمع» یا «الجمع والفرق»؛ «الفروق والسلسلة»؛ «مختصر المختصر» یا «مختصر الجوینى»؛ «موقف الامام والمأموم».