ملیت :  ایرانی   -  قرن : 7 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 632 ق)، صوفى و شاعر. معروف به معین چشتى سجزى. نسبت وى به قریه‏ى چشت در نزدیك هرات و مشایخ آنجا مى‏رسد. وى در سیستان متولد شد و نسبت سنجرى او نیز به همین سبب است. در خراسان نشو و نما یافت. از خراسان روانه بغداد شد و در بین راه به قصبه سنجار رسید و در آنجا با شیخ نجم‏الدین كبرى ملاقات كرد. در ضمن همین سفر با شیخ عبدالقادر گیلانى و در شهر بغداد با خواجه اوحدالدین كرمانى ملاقات كرد و خرقه خلافت از او دریافت. پس از مدتى، همدان رفت و در آنجا صحبت خواجه یوسف همدانى را دریافت و در تبریز، اصفهان نیز به زیارت پیران طریقت نائل گشت. و در بین راه سفر اصفهان به هند از بسیارى از آرامگاههاى عارفان بزرگ چون ابوسعید ابوالخیر و خواجه عبداللَّه دیدار كرد و از طریق پنجاب وارد هند شد و در شهر لاهور اقامت گزید. پس از مدتى عازم دهلى شد و بعد از مدتى اعتكاف در آنجا سرانجام به اجمیر رفت و همان جا درگذشت. معین چشتى مؤسس و مروج طریقه چشتیه بود كه به وسیله خلیفه‏ى او، شاه نظام اولیاء در سراسر هند پرآوازه شد. وى چنانكه از تذكره برمى‏آید شعر نیز مى‏سروده، چند بار در هندوستان «دیوان» شعرى به نام او چاپ شده است. از دیگر آثار وى: «انس الارواح» یا «انیس الدولة»؛ «گنج اسرار».