ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(ز 1052 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به حسن. از بزرگان امراى شاملو بود كه پیوسته در دربار شاهان صفوى مصدر مشاغل مهم بودند. حسن خان در زمان سلطنت شاه عباس اول به جاى پدر خود، امیرالامراء و بیگلربیگى خراسان شد و تا زمان شاه صفى همچنان حكومت هرات را داشت. او بیشتر اوقات خود را صرف مجالست فرهیختگان و شاعران و هنرمندان مى كرد. از معاصران وى فصیحى و اوجى و مشرقى هستند كه در خدمت و ملازمت او بودند. حسن خان در خوشنویسى نیز صاحب قلم بود و به شیوه‏ى میر عماد مى‏نوشت. وى در هرات درگذشت و جنازه‏اش به مشهد منتقل شد. در «مخزن الغرائب» و «تذكره‏ى روز روشن» نام وى را تحت عنوان حسابى آورده‏اند. از او «دیوان» اشعارى به جا مانده كه صاحب «تذكره‏ى نصرآبادى» آنرا حدود سه هزار بیت دانسته است. از خطوط وى: یك قطعه به قلم سه دانگ و نیم دو دانگ خوش، با رقم: «جهه فرزندى میر عبدالصمد نوشته شد. مشقه حسن شاملو»؛ سنه‏ى 1037»؛ یك قطعه دیگر به قلم سه دانگ خوش، با رقم: «مشقه حسن شاملو 1045» و قطعات مختلف دیگر.