ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 482 ق)، ادیب، فقیه و مدرس و عالم شافعى. دبوسیه شهرى بین سمرقند و بخارا است. وى از شاگردان محمد بن عبدالعزیز قنطرى و ابوسهل ابیوردى و ابومسعود بجلى است. در 479 ق براى تدریس در نظامیه وارد بغداد گشت و مجلس آراست و عهده‏دار تعلیم شد. از او تعبیر به امام و شیخ شافعیه كرده‏اند. گذشته از قرائت و فقه و حدیث و اصول و لغت، در كلام و مناظره نیز پیشگام بود. هبه‏اللَّه سقطى و ابوالعز قلانسى و عبدالوهاب انماطى از شاگردان وى بودند.