ملیت :  ایرانی   -  قرن : 7 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س ششم و هفتم ق)، فقیه و شاعر، متخلص به دعوى. معروف به ملك‏الشعراء، نسب وى به سه پشت به دعویدار قمى مى‏رسد. در قم متولد شد و در بدایت حال تصدى مقام شرعى در همان شهر داشت وى از مفتیان زمان خود بوده و به شاعرى و ستایشگرى بزرگان زمان خود مشغول بود. وى علاوه بر مدح آخرین پادشاه باوندى در تبریز مدتى مدح اتابكان آن سامان گفت. ركن‏الدین با كمال‏الدین اسماعیل رابطه ادبى داشته و قصیده لامیه را در سى و شش بیت در مدح او سروده و بدو فرستاده، كمال نیز پاسخ گفته، همچنین نوشته‏اند كه با اثیرالدین اومانى نیز مكاتبه و مشاعره داشته است. دعوى شاعرى ذو لسانین بود كه در نظم و نثر عربى و فارسى قدرتى تمام داشت. آثار وى: «دیوان» شعر.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه