ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(434 -358 ق)، ادیب و فقیه شافعى اشعرى. اصل وى از استواء، از نواحى نیشابور، است. از ابواحمد حاكم نیشابورى و ابوالعباس احمد انماطى و ابوسعید عبداللَّه بن محمد رازى حدیث شنید، سپس وارد بغداد شد و از دارقطنى و همطبقه‏ى او حدیث روایت كرد و در آن شهر مسكن گزید. دلوى از جانب قاضى ابوبكر باقلانى، مدتى در عكبرا قضاوت كرد. در فقه شافعى مذهب، و در اصول اشعرى مذهب بود. به گفته‏ى خطیب بغدادى، وى ادب شناس بود و از ادبیبت و رعبیت حظى تمام داشت، اما حدیث اندكى روایت كرده است. یاقوت حموى گوید كه بسیارى از كتابهاى ادبى موجود، به خط اوست. در بغداد درگذشت و در قبرستان شونیزیه دفن شد.