ابوالعباس احمد دینوری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 367/366/340 ق)، عالم و عارف. ملقب به استونه. در دینور متولد شد و در اطراف آن شهر و بغداد مدتى در سیر و سلوك بود. با مستكفى و المطیع باللَّه عباسى معاصر بود. او نسب خود را در عرفان به یوسف حسین رازى رسانید. وى شیخ عبداللَّه خراز، ابومحمد حریرى، ابن‏عطار و رویم را دیده و با پیروان و مشایخ دیگر نیز صحبت داشت. به عراق عرب و نیشابور مسافرت كرد و در آنجا باب موعظه و ارشاد را باز كرد. پس از آنجا میل رفتن به ترمذ نمود و در آنجا باب موعظه و ارشاد را باز كرد. پس از آنجا میل رفتن به ترمذ نمود و در آنجا خواجه محمد بن حامد كه از شاگردان شیخ ابوبكر وراق بود به دیدار او آمد. بعد از اقامت چندى در ترمذ به شهر سمرقند رفته و در آن شهر نیز مدت زمانى به ارشاد و موعظه مشغول شد تا آنگاه كه زمان عمرش به پایان رسید و در آن شهر فوت كرد و در قبرستان آن شهرت مدفون گردید.