ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1259 -1212 ق)، فقیه و ادیب. در رشت متولد شد و در كربلا مسكن گزید. نزد علماى عصر خویش درس خواند و از شاگردان برجسته و از نزدیكان شیخ احمد احسائى بود و تا او به مجلس حاضر نمى‏شد، شیخ درس را شروع نمى‏كرد. وى پس از استادش نایب او و پیشواى فرقه‏ى شیخیه شد و در ترویج مرام احسائى سعى بسیار كرد. سید كلمات شیخ را در مجلس درس بیان و آنها را تایید و كلمات مخالفان را رد مى‏كرد. او از شیخ احمد احسائى و سید عبداللَّه شبر و ملا على رشتى و شیخ موسى نجفى اجازه‏ى روایت داشته است. میرزا ابراهیم شیرازى و میرزا حسن بن امان‏اللَّه دهلوى عظیم‏آبادى در نزد سید كاظم رشتى درس خوانده‏اند. از آثار وى: «رسائل الرشتى» یا «الرسائل و جوابات المسائل»؛ شرح «قصیده لامیه‏ى» عبدالباقى عمرى، در مدح حضرت موسى بن جعفر (ع)؛ «شرح قصیده البائیه»؛ «اسرار الشهاده»؛ «اسرار الحج»؛ «اسرار العباده»؛ «الحجه البالغه»، در رد ملل باطله؛ «دلیل المتحرین و ارشاد المسترشدین»؛ «المحجه الدامغه»؛ «اللوامع الحسینیه»؛ «مقامات العارفین».