ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1309 ق)، عالم، فقیه، اصولى، متكلم، نحوى و ادیب. وى از دیارش به نجف سفر كرد و به تحصیل فقه و اصول و حدیث و كلام پرداخت. مدت دو سال درك محضر شیخ انصارى نمود و پس از او به شاگردى شیخ راضى نجفى و میرزاى شیرازى و سید حسین كوه‏كمرى درآمد. كسانى چون سید كاظم یزدى و میرزا محمدعلى مدرس رشتى چهاردهى از شاگردان وى بودند. وى از مدرسان اصول و فقه و كلام بود كه به حسن تعبیر و فصاحت و روشنى بیان شهره بود. او پس از مدتها به رشت بازگشت و عهده‏دار مرجعیت امور مذهبى مردم شد. وى در امر به معروف و نهى از منكر جدى بود، بحدى كه یك بار توسط ناصرالدین شاه به تهران احضار شد و سرانجام آزاد گشت و به رشت بازگشت. او در رشت درگذشت و پیكرش به نجف حمل و در وادى‏السلام دفن شد. از جمله آثار وى: «كتاب فى الصرف»؛ «كتب ثلاثه فى الكلام و الفقه و الاصول».