ملیت :  ایرانی   -  قرن : 7 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 643/642 ق)، صوفى و شاعر. وى در شهر غزنه متولد شد و به شهرهاى مختلف خراسان و هند سفر كرد و سرانجام در غزنه درگذشت. شیخ رضى‏الدین از بزرگان و نجم‏الدین كبرى بود و صحبت شیخ كبرى را نیز دریافته بود، گفته‏اند كه مصاحبت شیخ احمد یسوى و خواجه یوسف همدانى و بسیارى از مشایخ دیگر را دریافته و از 124 شیخ خرقه گرفت و بر علوم ظاهر و باطن چیره بوده است. در شعر فارسى نیز استاد بوده است. رضى سفرى نیز به هند داشته و به خدمت مشایخ هند رسیده است. رضى‏الدین على لالا بنابر مشهور در قریه‏ى جوین در اسفراین وفات یافت و همان جا دفن شد و ظاهرا به سبب طول اقامت در این نواحى است كه در «مجمل فصیحى» از وى به جوینى تعبیر شده است.