زبانی یزدی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س یازدهم ق)، شاعر. وى زبانى گویا و اشعارى شیوا داشته، ولى چندان مایل به شهرت نبوده از این رو گمنام مانده است. این قدر معلوم است كه از سادات بوده و با سلاطین صفوى معاصر بوده است. از اوست: دو ابروى تو كه پیوسته سر به سر دارند دو ماه پاره سر وصل یكدگر دارند[1] سیدالشعراء ابومحمد بن محمد سمرقندى، شاعر معروف ایرانى در قرن ششم، وى از مردم سمرقند بود. از آثار او «زینت‏نامه» در علم شهر و منظومه «مهر و وفا» را یاد كرده‏اند. از خصایص اشعار وى اشتمال آن بر صنایع مختلف است.