ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(تو 1294 ق)، فقیه، مجتهد و عالم دینى. در تبریز متولد شد. پس از خواندن مقدمات و ادبیات نزد آقا جمال شیروانى و دیگران در هفده سالگى به فقه و اصول پرداخت. سپس به نجف رفت و به حوزه درس اساتیدى چون آیت‏اللَّه شرابیانى، آخوند خراسانى و علامه یزدى و شریعت اصفهانى راه یافت و به درجه‏ى اجتهاد نائل آمد. مسافرتهاى مكررى به نجف، مشهد و قم كرد و سرانجام در 1366 ق در قم اقامت گزید و به تدریس طلاب علوم دینى پرداخت. در 1370 ق به تبریز بازگشت و پس از چند سال توقف در آن شهر درگذشت و در مسجد بالا سر حضرت معصومه (ع) در قم مدفون گشت. برخى از آثار وى: «كتاب قضا و شهادات»؛ «فهرست ترتیب رجال‏كشى و نجاشى و خلاصه‏ى علامه»؛ رساله «در كنى و القاب»؛ حاشیه بر «عروه الوثقى»؛ حاشیه بر «نجاه العباد»؛ حاشیه بر «مجمع المسائل»؛ حاشیه بر «رساله‏ى عملیه» كلباسى؛ زساله عملیه به نام «فلاح العامل»؛ «تقریرات» درس و بحث اساتیدش.[1] رضى بن العلامه الكبرى و الایه العظمى میرزا محمد حسن مجتهد زنورى تبریزى. از علماء طراز اول قم و تبریز در عصر خود بود. وى در 14 ذى القعده 1294 در تبریز متولد و پس از خواندن مقدمات و ادبیات در خدمت آقا جمال شیروانى و غیره در سن 17 سالگى به فقه و اصول پرداخته و تا سال 1317 در تبریز اقامت آنگاه مهاجرت به نجف نموده و در آنجا بدرس مرحوم آیه الله شربیانى و آیه الله آخوند خراسانى و علامه یزدى و شریعت اصفهانى و دیگران شركت كرده تا بدرجه سامیه و اعلى مرتبه اجتهاد مطلق ارتقا یافته و بواسطه ابتلائات و اختلال اوضاع زمان بكرات از نجف به تبریز و از تبریز به نجف مراجعت و در سنه 1342 قمرى بقصد زیارت حضرت رضا علیه‏السلام از تبریز حركت و پس از زمانى به قم مراجعت و چندین سفر نیز بین قم و تبریز رفت و آمد نموده تا در سال 1366 قمرى در قم اقامت و بتدریس جمعى از محصلین پرداخته تا در حدود سال 1370 به تبریز مراجعت و پس از چند سال توقف بدورد زندگى گفته و جنازه‏اش با تشییع و تجلیل زیاد در مسجد بالاسر قم مدفون گردید. آثار و تألیفات ایشان از این قرار است 1- كتاب قضا و شهادات 2- فهرست تربیت رجال كشى و نجاشى و خلاصه علامه 3- رساله مستقله در ضمنیات كتب رجال 4- رساله در كنى و القاب 5- حاشیه بر رساله عملیه مرحوم كلباسى 6- رساله عملیه مستقلى موسوم بفلاح العامل 7- حاشیه‏اى بر نجاه العباد و مجمع المسائل 8- حاشیه بر عروه.