محمد سحاب اصفهانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1222 ق)، شاعر، متخلص به سحاب. ملقب به مجتهد الشعراء. اصلش از سادات حسینى اصفهان و از شعراى عهد فتحعلى‏شاه قاجار بود و كتاب «رشحات سحاب» خود را به نام او نوشت. سحاب در علم نجوم و طب، شعر شناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات كافى بود. در اواسط زندگى به مكه معظمه سفر كرد ه و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید. كالبد او را به امر فتحعلى‏شاه به نجف اشرف برده، و در آن جا دفن كردند. از آثار او است: «روضه البكاء» و «سحاب البكا» در مراثى سیدالشهداء؛ تذكره‏ى «رشحات سحاب»؛ «دیوان» اشعار حاوى پنج هزار بیت كه در تهران چاپ شده است.[1] (بخش 1) (میرزا، سید) محمد بن سید احمد هاتف (شاعر معروف) اصفهانى. شاعر اوایل عهد قاجار (ف. 1222 ه.ق./ 1807 م.). وى به دربار فتحعلى شاه قاجار تعلق داشت و تذكره «رشحات سحاب» را به نام آن پادشاه تألیف كرد. دیوانش شامل قریب 5000 بیت است. در قصیده تابع شاعران قرن ششم و در غزل پیرو شاعران قرنهاى هفتم و هشتم است.