ابوداوود سلیمان سنجی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 257 ق)، حافظ، محدث، مورخ، نحوى، ادیب، و شاعر. نسبتش به سنج، یكى از توابع مرو، مى‏رسد. وى در لغت و فنون مهارت بسزایى داشت. تمامى آن علوم را از اصمعى و دیگر اساتید وقت فراگرفت. به عراق و حجاز و یمن و مصر كرد و به بغداد رفت و با حافظان حدیث آنجا به مذاكره پرداخت. او از نضر بن شمیل و عبدالرزاق بن همام و حسین بن حفص اصفهانى و عثمان بن عمر بن فارس و عمرو بن عاصم و بسیارى دیگر حدیث شنید. مسلم و ترمذى و نسائى، صاحبان سه «صحیح»، و همچنین ابوحاتم رازى و ابن‏خراش و محمد بن عقیل بلخى و ابن ابى‏داوود از وى حدیث روایت كرده‏اند. پاره‏اى از رجال‏شناسان او را ثقه و مورد اعتماد دانسته‏اند. از آثار وى كتابى در «تاریخ» است.