ابومحمد سهل تستری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(283/282/273 -203/200 ق)، مفسر و صوفى. در شهر تستر «شوشتر» به دنیا آمد. وى از قران جنید و از مردان ذوالنون مصرى بود و جامع علوم شریعت و طریقت و حقیقت. سهل نه فقط صوفى زاهد بلكه در عین حال سنى، از هواخواهان طریقه اهل حدیث و از مخالفان معتزله به شمار مى‏رود، عقاید وى در مابحث مربوط به كلام و نقد اقوال معتزله به وسیله‏ى شاگرد وى ابن‏سالم بصرى شرح و تقریر شده است. سهل حدیث و فقه را از دایى و استاد خویش محمد بن سوار، شاگرد مكتب سفیان ثورى آموخت و در تصوف به مالك بن دینار و معروف بن على منسوب در مكه نیز یك چند به صحبت ذوالنون مصرى رسید و چندى هم در عبادان به عزلت و خلوت اشتغال جست و سرانجام در بصره در حال نفى و تبعید وفات یافت. سهل بنیان‏گذار فرقه سهلیه صوفیه است كه بناى آن بر اجتهاد و مجاهده‏ى نفس است. از آثار وى: «رقائق المحبین»؛ «مواعظ العارفین»؛ «جوابات اهل الیقین»؛ «تفسیر القرآن العظیم»؛ «قصص الانبیاء»؛ «الغایه لاهل النهایه».