ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 368 ق)، ادیب، نحوى حنفى. معروف به قاضى سیرافى. اصل وى از سیراف فارس بود. پدرش مجوسى بود و بعد اسلام آورد. ابوسعید در عمان فقه آموخت. و در بغداد علوم قرآنى و نحو را تدریس مى‏كرد قرآن را نزد ابوبكر مجاهد و لغت را نزد ابن‏درید و نحو را پیش ابن‏سراج فراگرفت. سید رضى نحو را نزد او آموخت. مدتى قاضى بغداد بود و از راه كسب امرار معاش مى‏كرد. در بغداد درگذشت و در مقبره خیزران دفن شد در برخى منابع آثار وى را به فرزندش نسبت داده‏اند. از آثار وى: «الاقناع»، در نحو؛ «اخباره النحویین البصیریین»؛ «صنعه الشعر»؛ «البلاغه»؛ «شرح كتاب سیبویه»؛ «شرح مقصوره ابن‏درید».