علی شریعتمدار

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1315 -1242 ق)، فقیه، اصولى و هیوى. مشهور به مجتهد شریعتمدار. در محضر پدرش و شیخ محمدحسن نجفى، صاحب «جواهر»، و شیخ مرتضى انصارى در معقول و منقول تبحر یافت. چون هوش و ذكاوت و حافظه سرشار داشت، جامع انواع علوم و فنون اسلامى و اختراعات انواع صنایع و آلات بود. با وجود علم سرشار و نبوغ بسیار در تواضع و زهد و ساده‏زیستى ممتاز بود. ناظم‏الاسلام صاحب «تاریخ بیدارى ایرانیان» از شاگردان اوست. شریعتمدار به گفته خود از دوازده سالگى شروع به نگارش كرده و بیش از هفتاد اثر علمى بر جارى گذاشته است. از آثارش: «البرد الیمانى فى الفاظ المعانى» در لغت؛ «مبدأ الآمال»، در قواعد علوم الحدیث و درایه و رجال؛ «غایه الآمال» در علم رجال؛ «بروج العروج»، در هیئت؛ «بروز الرموز»؛ «البروق اللامعه»، در شرح زیارت جامعه؛ «تحریر الاصول»، در اصول فقه؛ «آیینه‏ى جهان نما»، در تاریخ كره زمین؛ «درر الاحكام»، در پانزده علم: صرف، نحو، معانى، لغت، میزان، رجال، درایه، حدیث، اصول، تفسیر، تجوید، هیئت، حساب، كلام و فقه؛ «جامع ناصرى» به سبك «جامع عباسى»، در فقه عملى كه ناصرالدین‏شاه مى‏خواست آن را قانون رسمى و جارى كشور نماید اما مخالفان استقرار قوانین اسلامى او را منصرف كردند؛ «منهاج الدرایه» رساله فقهى فارسى؛ «الجامعه النحویه و الصرفیه بین التركیب و شرح الالفیه»؛ «مطالع البكور»؛ «رموز الاقوال»؛ «بوستان»، منظومه فارسى، در تجوید؛ «الدرر الایتام»؛ «نثر الدرر الایتام»؛ «انیس الغرباء»؛ «ایضاح التحریر».