ملیت :  ایرانی   -  قرن : 2 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 194/190 ق)، عارف و محدث. اصل وى از بلخ بود و اولین كسى بود كه علم طریقت و اصول تصوف را در خراسان نشر داد. نز قاضى ابویوسف فقه آموخت و مرید و مصاحب ابراهیم ادهم بود و استاد حاتم اصم. از كثیر بن عبداللَّه ابلى و اسرائیل بن یونس و عباد بن كثیر روایت كرد و عبدالصمد بن یزید مردویه و محمد بن ابان مستملى و حاتم اصم از وى روایت كردند. گویند ابتدا بازرگان بود و از تجارت توبه كرد و به تصوف روى آورد. در جنگ با تركان در «كولان» یا «واسجرد» به شهادت رسید.[1] ابوعلى بن ابراهیم بلخى عارف معروف (مقت. 194 ه.ق.). وى نزد قاضى ابویوسف فقه آموخت و از طریق ابوهاشم ذهلى و انس روایت حدیث كرده و بیست سال در فهم معانى آیات قرآنى كوشیده. وى توبه كرد و به ریاضت پرداخت و پیاده به زیارت كعبه رفت. در طریقت مصاحب ابراهیم ابن ادهم و استاد حاتم اصم بود. او در جنگ با تركان در «كولان» یا «واسجرد» (ماوراءالنهر) به قتل رسیده. از اقوال او در كتب صوفیه بسیار نقل شده.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / عرفان مشاهیر / عالمان و دانشمندان / حدیث شناسي و رجال