ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، نقاش و خطاط. اهل سبزوار بود و ملازم سلطان ابراهیم صفوى شد و با او به عراق رفت. در زمان شاه اسماعیل دوم، در كتابخانه‏ى وى مشغول به كار شد، سپس به خراسان بازگشت و به خدمت شاه عباس درآمد، تا در همان جا درگذشت. شیخ محمد شاگرد استاد دوست دیوانه بود و در انواع تذهیب و تشعر و حل‏كارى مهارت داشت و طلاى شفاف به كار مى‏برد. در جانورسازى و تصویر حیوانات نیز صاحب قلم بود و مناظر بزمى و رزمى را با حالت مى‏ساخت. از فرنگى سازى وى كه در كتاب «عالم‏آراى عباسى» ذكر شده، اثرى مشاهده نشده است. او در كتابت خطوط نیز صاحب قلم بود و نستعلیق را خوش مى‏نوشت. از خطوط وى: قطعه‏اى از مرقع مالك دیلمى، به قلم سه دانگ و نیم دو دانگ خوش كه به مركب الوان نوشته شده و رقم «... فقیر شیخ محمد بن شیخ كمال سبزوارى... 976» دارد. از آثار نقاشى وى: تصویر شتر و ساربانى كه در كناره‏هاى آن، اشعار خود را درج نموده و در هر بیت آن، نام شتر و حجره گنجانده شده است، با رقم: «مصوره و محرره شیخ محمد فى شهور سنه 964»؛ تصویر مجلس پر جلال معارفه‏ى یوسف است كه براى ازدواج با زلیخا تشكیل یافته است و مستخدمان مشغول پذیرایى بوده و نقل و نبات در دستشان دیده مى‏شود؛ تصویر اسكندر كه در بستر مرگ افتاده و همراهان وى گریه‏كنان به سر و سینه‏ى خود مى‏زنند و در افق تصویر درخت تنومند و كهنسالى با شاخه‏هاى شكسته و آتش گرفته دیده مى‏شود؛ تصویر مردى كه كلاهى به سر گذاشته و روى آن شال پارچه‏اى بسته است در زمینه‏ى صفحه، تصاویر اسلیمى و برگ و گل و حل‏كارى ترسیم شده و تمام صفحه را در بر گرفته است و رقم «راقمه شیخ محمد» دارد. شش اثر دیگر وى در «احوال و آثار نقاشان» ذكر شده است.