ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(و ف 1290 / 1280 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به صابر. وى دنباله‏ى مثنوى «فرهاد و شیرین» وحشى را در 306 بیت سرود و خود با خط نستعلیق خوش نوشت. صابر در ابتداى امر، خدمت میرزاابوالقاسم سكوت و بعد از محضر میرزا وصال كسب فیض نمود. وى مردى گوشه‏نشین بود و براى امرار معاش به تعلیم و تدریس معدودى از دختران و پسران بزرگان اشتغال داشت. با صاحب تذكره «مرآت الفصاحه» ملاقات داشته است. از دیگر آثار وى: «دیوان» شعر، یگ قطعه «اشعار نوروزیه»، به قلم كتابت خوش، به سفیداب، با رقم: «فى سن احدى و ستین و مائتین بعد الالف 1261، راقمه، قائله صابر».