اسداله صابر همدانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1335 -1282 / 1271 ش)، شاعر، متخلص به صابر. در همدان به دنیا آمد. در كودكى پدرش را از دست داد. وى علوم قدیمه را در مكتب‏هاى آن زمان فرا گرفت. از همان اوان كودكى بر اثر مطالعه‏ى «دیوان» حافظ، ذوق سرودن شعر در وى پدیدار گشت. او در آغاز شاعرى به سرودن مراثى و مدایح ائمه اطهار علیهم‏السلام پرداخت. آن‏گاه به انجمن ادبى همدان كه ریاست آن را غمام همدانى به عهده داشت، راه یافت. صابر به تهران و مشهد مسافرت كرد و در آنجا با شاعران و ادیبان آن سامان آشنا شد. وى در سرودن انواع شعر مهارت داشت، اما هنر او غزلسرایى بود و در این راه زحمت بسیار كشید و استاد شد. در تهران وفات یافت. وى داراى «دیوان» شعرى است، كه با مقدمه‏ى استاد غلامرضا كیوان سمیعى به چاپ رسیده است. حاج شیخ آقا بزرگ تهرانى در «الذریعه» نام صابر همدانى را سید احمد ذكر كرده است.