جعفر صافی اصفهانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1219 ق)، شاعر، متخلص به صافى. وى از سادات اصفهان بود و غالب اوقات به غزلسرایى كه شیوه‏ى خاص متأخرین است اشتغال داشت. او مدت ده سال از عمر خود را صرف كتاب «شهنشاه نامه» كرد كه در مورد معجزات و آثار سیدالمرسلین و جنگهاى امیرالمومنین (ع) است. نسخه‏اى از آن را نیز به فتحعلى شاه تقدیم كرد.وى را در مقبره‏ى میرابوالقاسم فندرسكى به خاك سپردند. از دیگر آثارش: مثنوى «گلشن خیال»؛ «دیوان» شعر؛ «زبده الانساب»، در انساب سادات مرعشیه.[1] (بخش 1) اصفهانى میرزا جعفر شاعر ایرانى (ف. اصفهان 1219 ه.ق.) وى از سادات بلند پایه‏ى اصفهان و مردى خوشخو و شاعرى شیرین زبان بود و غالبا غزلسرایى میكرد. او در پایان عمر منظومه‏اى به نام «شهنشاه‏نامه» در احوال و شرح جنگهاى رسول ص و على 4 سروده و ده سال در آن رنج برد و آن را به فتحعلى شاه هدیه كرد، و نیز مثنوى به نام «گلشن خیال» دارد. جسد او را در مقبره میرابوالقاسم فندرسكى دفن كردند.