ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(ح 1290- ح 1360 ق)، عالم دینى و فقیه. با بیست و نه واسطه نسبش به امام زین‏العابدین (ع) مى‏رسد. در خوانسار به دنیا آمد. نزد علامه شیخ میرزا حسین خوانسارى علوم ادبى و متون فقهى را تكمیل كرد. پس از آن به اصفهان رفت و سطوح عالى را نزد علماى آن شهر خواند و دروس خارج فقه و اصول را خدمت آیت‏الله هاشم چهارسوقى خوانسارى، مؤلف «اصول آل الرسول» و «مبانى الاصول» و «رساله‏ى احكام الایمان»، و آیت‏الله شیخ محمد تقى نجفى مسجد شاهى و آیت‏الله سید محمد باقر درچه‏اى، استاد آیت‏الله بروجردى، و علامه آیت‏الله شیخ ابوالمعالى كلباسى و شیخ محمد على ثقه‏الاسلام و آقا میرزا حسن بن آقا میرزا ابراهیم و آیت‏الله شیخ ابوالمعالى كلباسى و شیخ محمد على ثقه‏الاسلام و آقا میرزا حسن بن آقا میرزا ابراهیم و آیت‏الله میرزا حسن نجفى و آیت‏الله شیخ محمد باقر فشاركى، صاحب «عنوان الكلام»، فرا گرفت و پس از آن به نجف رفت و در مباحثات مراجع نجف: علامه طباطبایى یزدى و علامه خراسانى و آیت‏الله میرزا حسین خلیلى و آیت‏الله شریعت اصفهانى حاضر شد و استفاده‏ها نمود. پس از نیل به مدارج عالى علم و مرتبه اجتهاد به خوانسار بازگشت و به خدمات دینى پرداخت. در خوانسار از دنیا رفت و در همان شهر به خاك سپرده شد. از آثارش: «كشف الاستار عن وجه الكتب و الاسفار» یا «كشف الحجب عن لاسفار و الكتب»، به ترتیب «كشف الظنون»، در حالات مؤلفین شیعه و مؤلفات آنها؛ كتاب در «الاستصحاب»؛ كتاب «التعادل و التراجیح»؛ كتاب در «حجیه الظن»؛ كتاب در «مساله‏ى ولایت»؛ كتاب در «معاطاه»؛ كتاب در «بیع الوقف»؛ «تاریخ بلده‏ى خوانسار».