ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1376 -1298 ق)، نویسنده، محقق، ادیب و شاعر. ملقب به صفوت. وى در تبریز به دنیا آمد. علوم ادبى و عربى، فقه، اوصل، منطق و حكمت را از محضر علما و دانشمندانى چون سید على یزدى، میرزا على لنكرانى، میرزا نصیر قره‏باغى، آقا ضیاء عراقى، سید ابوالحسن اصفهانى و سید كاظم عصار فرا گرفت و به درجه اجتهاد رسید. سالهاى جوانى در سلك روحانیت بود و در ضمن به وعظ مى‏پرداخت. بعد از مدتى از لباس روحانیت خارج شد و به استخدام فرهنگ درآمد و در مشاغل مختلفى مثل ریاست اوقاف، كفیل اداره‏ى كل فرهنگ آذربایجان و سرپرست دانشسراى تبریزى انجام وظیفه كرد. صفوت پس از چهل سال فعالیتهاى فرهنگى، مجاورت شهر قم را برگزید و اوقاتش در این شهر، مصروف تألیف آثار ادبى و تاریخى و اخلاقى مى‏شد. او سرانجام در همان شهر در گذشت. از آثار وى: «منابع الحكم»، در اخلاق؛ «دانش و پرورش نیازمند هوش و سنجش است»؛ «دسته گل»، منتخب از دیوان عبرت؛ «تاریخ فرهنگ آذربایجان»؛ «مرآت الاعتبار فى احوال رجال الاعصار»؛ «داستان و دوستان» یا «تذكره‏ى ادباء و شعراى آذربایجان»؛ «نعم الرفیق» یا «خل شفیق لارائه الطریق»؛ «چهارده معصوم- تربیت در اسلام»؛ «دیوان» شعر.
فعالیت ها : : مشاهیر / نویسندگی مشاهیر / هنر / شعر مشاهیر / عالمان و دانشمندان / ادبیات و کتاب