ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، شاعر. اصل وى از قم بود، ولى چون در همدان تولد یافت و در همان جا بالید به همدانى مشتهر شد. ضمیرى شاعرى درویش‏نهاد و وارسته و بى‏التفات به مادیات و خوش‏محاوره بود. زمانى قصیده‏اى در نزد شاه اسماعیل ثانى (985 -984 ق) خواند و چون اشعارش توهین به اهل مجلس تلقى شد شاه فرمان داد تا روى او را سیاه كنند و در شهر بگردانند. ضمیرى در علم رمل و اسطرلاب نیز مهارت داشت. از آثار وى: «شمع و پروانه»؛ «ناهید و بهرام».
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر