ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1265 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به ضیاء اجدادش از فضلا و علما بودند كه در زمان نادرشاه مى‏زیستند و صاحب رسالات و تصانیف بودند، از طرف مادر نیز نسبش به میرزا مهدى‏خان منشى، صاحب «جهانگشاى نادرى» مى‏رسید. ضیاد از معاصران دوره‏ى فتحعلى‏شاه و محمدشاه قاجار بود و در علوم ظاهرى و هیئت و نجوم و هندسه و حساب مهارت داشت و از مداحین منوچهرخان معتمدالدوله به شمار مى‏رفت. او هفت خط را خوش مى‏نوشت و در شكسته و نستعلیق مهارت بسزایى داشت. وى بیشتر اوقات خود را با ادبا و شعرا مى‏گذراند و اشعارش در برخى تذكره‏هاى معاصر آمده است. وى در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد به خاك سپرده شد. صاحب «الذریعه» به نقل از «مدایح معتمدى»، وفات وى را 1263 ق ذكر كرده است. از آثارش: دو قطعه به خط نسخ كتابت جلى خوش، با رقم: «... محمد حسین ضیاء»؛ تعلیقات، به خط نسخ و رقاع كتابت جلى خوش، با رقم: «... محمد حسین متخلص بضیاء الارجانى سنه 1250...«؛ «دیوان» شعر.