ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 927 ق). شاعر. متخلص به ضیایى. از سخن‏سرایان آذربایجان و از معاصران سلطان حسین بایقرا و یعقوب میرزاى آق قویونلو بود. براى تحصیل به هرات رفت و در آنجا مورد توجه امیر علیشیر قرار گرفت. وى به دقت ذهن و حدت فهم شهرت یافت و اكثر قصایدش در لغز و معما است. در اواخر دوره‏ى گوركانیان. ضیایى به تبریز بازگشت و در 902 ق قصیده‏اى در جلوس احمد بیگ بن اغورلو محمد بن اوزون حسن پادشاه آق قویونلو گفت. مدفن وى در تبریز است. در تذكره‏ى «مجالس النفائس» شرح حال او تحت عنوان ضیاى تبریزى آورده شده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر