ابومنصور احمد طبرسی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س ششم ق)، عالم امامى، فقیه، متكلم، محدث و مورخ. از اهالى سارى مازندران و از ثقات محدثین و علماى بزرگ امامیه بود. او معاصر ابوالفتوح رازى و امین الاسلام طبرسى است. وى از مهدى بن ابى‏حرب حسینى مرعشى، از دوریستى، از شیخ الطایفه، شیخ طوسى، روایت كرده است. شیخ منتجب‏الدین (م 585 ق) و ابن‏شهر آشوب (م 588 ق) از شاگردان وى بودند. شهید اول در «غایه المراد» فتاوا و نظرات وى را بسیار نقل كرده است. وى در مازندران درگذشت و در روستایى نزدیك على‏آباد (امام شهر فعلى) كه امروز نام آن شیخ طبرسى است، دفن شد. از آثار وى: «الاحتجاج عى اهل اللجاج»، معروف به «احتجاج طبرسى» كه سید ابن طاووس بر این كتاب و بر مؤلفش درود فرستاده و اكثر متأخرین از آن اخذ كرده و بارها به چاپ رسیده و از آن ترجمه‏هایى مربوط به قرن دهم باقى است؛ «الكافى»،در فقه؛ «فضائل الزهراء (س)»؛ «مفاخر الطالبیه»؛ «تاریخ الائمه».[1] احمد ابن على بن ابى‏طالب از ثقات محدثان و علماى شیعه در قر. 6 ه. وى با ابوالفتح رازى و فضل بن حسن طبرسى معاصر بود. شهید اول غایةالمراد، فتاوى و اقوال او را بسیار نقل مى‏كند. اوراست: الكافى در فقه، الاحتجاج (شامل احتجاجاتى كه پیامبر ص و ائمه 4 و یارانشان با مخالفان خود كرده‏اند)، مفاخرالطالبیة، تاریخ الائمة، فضائل الزهراء و غیره. بعض متأخران وى را به سارى منسوب دانسته، شاید منشأ این شبهه آن باشد كه وى چندى در آن شهر زیسته است. سال وفاتش معلوم نیست (دكتر حسین كریمان).