ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 482 ق)، محدث، عارف و صوفى. وى محدثى بزرگ و شیخ صوفیه بود. از حافظ ابوعبدالله حاكم و ابوطاهر بن محمش و عبدالله بن یوسف بن بامویه و سلمى و ابوبكر حیرى و نظیر آنان حدیث شنید. جنید بن محمد قاینى وجیه شحامى و ابواسعد بن قیرى و عبدالغافر بن اسماعیل و دیگران از وى حدیث روایت كرده و او را شیخى ثقه و صوفیى زاهد توصیف كرده‏اند. مدتى در نظامیه املاء نمود سپس به طبس بازگشت و در همان شهر درگذشت. طبسى تصانیف بسیارى داشت و كتب زیادى نگاشت. از آثارش، كتاب «بستان العارفین»، در تصوف و اخلاق است. از دیگر آثارش «الشامل فى بحر الكامل» یا «الشامل من البحر الكامل»، در عزائم است كه در ابتدا این كتاب را به نام «نزهه الآفاق یوم اجتماع الاخوه و التلاق» نوشت، اماچون مورد توجه مردم، بویژه شیخ ابوالبركات عبدالله صاعدى فراوى، قرار گرفت مورد تجدید نظر قرار داد.