نصیرالدین طبیب اصفهانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1191 ق)، اشعر و طبیب. وى در جهرم به دنیا آمد و در اصفهان به تحصیل پرداخت و به سبب اقامت طولانى در آن شهر به اصفهان مشهور شد. به علت جامع الاطراف بودن در علم، به نصیرالدین ثانى یا نصیرالدین محمد ثانى شهرت یافت. وى جد بزرگ فرصت شیرازى و طبیب و ندیم خاص كریم‏خان زند بود. نصیرالدین طراح مسجد وكیل و تعیین‏كننده‏ى قبله آن بود. از جمله آثارش: «اساس الصحه»، در طب، به عربى؛ «جام گیتى‏نما»، در حكمت، به فارسى؛ «حل التقویم»، در نجوم، به فارسى؛ «دیوان» شعر. مشهورترین اثر وى مثنوى «پیر و جوان» است كه نام اصلى آن «بهار و خزان» بوده و به نام «بهاریه» نیز مشهور است.