ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1261 -1224 ق)، خطاط و شاعر. پدر وى از زردتشتیان یزد بود كه مسلمان شده بود. طراز در یزد به دنیا آمد و از كودكى به تصحیل پرداخت و در جوانى به خط و شعر و سواد معروف شد. وى در خوشنویسى به چندین قلم سمت استادى داشت. میرزا عبدالوهاب پس از گندى به شاعرى روى آورد و سپس به تهران آمد و به دربار محمد شاه قاجار راه یافت، اما مورد بى‏مهرى حاج میرزا آقاسى صدر اعظم قرار گرفت و میرزا عبدالوهاب نیز به هجو وى پرداخت و بعد از مدتى چون احساس خطر كرد به یزد گریخت اما مورد ضرب و جرح مأموران صدر اعظم قرار گرفت. وى در یزد درگذشت و در همان شهر دفن گردید. طراز در فنون مختلف شعر و ادب مسلط بود و اشعارى در حقیقت امامان دین (ع) سروده است. در تذكره‏ى «سخنوران یزد» و «الذریعه» تارخى وفات او 1221 ق ذكر شده است. اثر وى «دیوان» شعر مى‏باشد.