ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س نهم ق)، شاعر. تذكره‏ها او را از اهالى اسفراین و برخى نیز از اهالى سمرقند دانسته‏اند. در بعضى از تذكره‏ها نام او عشقى ذكر شده و در پاره‏اى از آنها هر دو نام آمده است. عفتى از شاگردان یا خدمتكاران شیخ آذرى (م 866 ق) بوده و به نوشته‏ى تذكره‏ى «روز روشن» وى «دیوان» شعرى داشته كه به غارت رفته است. از اوست: قامت سرو كه در آب نمودار شده كرده دعوى به قد یار و نگونسار شده[1] قرن نهم هجرى، از زنان شاعر. تذكره‏ها او را از اهالى اسفراین و سمرقند نیز دانسته‏اند. عفتى از خدمتكاران یا كنیزان شیخ آذرى (866 ق) و زنى زاهد و پرهیزگار بود. به نوشته تذكره روز روشن وى دیوان شعرى داشته كه به غارت رفته است. رباعى زیر از اوست: قامت سرو كه در آب نمودار شده كرده دعوى به قد یار و نگونسار شده مست بودم به مى غفلت و ساقى دیشب دو سه جامیم عطا كرده و هشیار شده[2]
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر