عبدالله فاضل قندهاری
ملیت : ایرانی
-
قرن : 13
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1313 / 1312 / 1311 -1227 ق)، عالم امامى، فقیه اصولى، محدث، ریاضیدان، مدرس و شاعر، متخلص به وصال. اصلش از قندهار و سكونتش در مشهد بود. نزد پدرش ملا نجمالدین كه از علماى معروف افغانستان و از مراجع آن دیار بود، مشغول به تحصیل گردید و علوم گوناگون از قبیل تفسیر، حدیث، اصول، فقه، كلام، حكمت و اخبار را در نزد وى آموخت، تا به دریافت اجازهى اجتهاد از وى نایل شد. سپس در محضر حاج سید محمد باقر اصفهانى شفتى معروف به حجهالاسلام حاضر شد. پس از آن به نجف رفت و در سلك شاگردان شیخ انصارى درآمد. در بازگشت به ایران در مشهد ساكن شد. او در 1257 ق پس از اشغال قندهار توسط نیروهاى انگلیس به كابل رفت و توانست اتحادى بین فرقههاى شیعه و سنى ساكن آنجا پدید آورد و بر ضد انگلیسىها قیامى تدارك كند. در 1271 ق به مشهد بازگشت و تا آخر عمر در آنجا زیست و به عنوان مرجعى بزرگ و مدرسى توانا كرسى تدریس فقه و اصول و حدیث و تفسیر و كلام و عقاید و حكمت و تاریخ و ادبیات را اداره و شاگردان بسیارى را تربیت كرد. نامبرده علاوه بر این كه جامع معقول و منقول بوده، طبع شعر نیز داشته است. در اوایل مهجور تخلص مىكرد و در اواخر وصال را براى تخلص خویش برگزید. در ده سال آخر عمر زمینگیر شد. او در دارالضیافه آستان رضوى مدفون است. از آثار وى: «حل العقال فى خلق الاعمال»؛ «الفرائد البهیه»،در شرح «العقاید» شیخ بهائى؛ «محل الطرف فى علم الصرف»؛ «الهدایه فى تفسیر آیه الولایه»؛ شرح «مشكاه الانوار»؛ «البرهان فى قطع شبه الشیطان» یا رسالهى «برهانیه»، در كلام؛ ترجمهى «تفسیر العسكرى (ع)»؛ «تحریر الاصول»، در اصول فقه؛ «تذكره العلماء»؛ «دلاله السالكین فى قواعد العارفین»؛ «كشف الغطاء عن مسئله البداء»؛ «خوان الوان»، در متفرقات، به سبك كشكول.
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}