احمد فردید

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1373 -1291 ش)، استاد دانشگاه، فیلسوف. اصل وى از یزد بود. فردید از دانشگاه سوربن موفق به اخذ دكترى فلسفه شد و پس از بازنشستگى به مدت چند سال در انجمن حكمت و فلسفه به تدریس اصول و مبانى فلسفه پردات. دكتر فردید با زبانهاى عربى، فرانسه و آلمانى آشنا بود و اصطلاح معروف غربزدگى كه بسیار شایع شده است از اوست. از آثار وى: «روابط حكمت اشراق و فلسفه ایران باستان»، ترجمه، به مشاركت عبدالحمید گلشن.[1] استاد. تولد: 1291، یزد. درگذشت: 25 مرداد 1373. دكتر سید احمد فردید داراى درجه‏ى دكترى از دانشگاه سربن در رشته‏ى فلسفه بود. استاد فلسفه و حكمت معنوى دانشگاه تهران بود و پس از بازنشستگى نیز چندین سال به آموزش و تدریس مبانى فلسفه در انجمن حكمت و فلسفه مى‏پرداخت. وى بر واژه‏شناسى زبان‏هاى سانسكریت، لاتین، آلمانى، عبرى، و عربى تسلط داشت و از برخى از زبان‏هاى دیگر نیز تا اندازه‏اى اطلاع داشت. وى از لحاظ فلسفى تحت تأثیر اندیشه‏هاى فلسفى مارتین هایدگر قرار داشت. نوارهاى بخشى از كلاس‏هاى ایشان در بنیاد علامه‏ى طباطبایى موجود است. مقالاتى از وى در مجله‏ى «سخن» به چاپ رسیده است. از آثار وى است: روابط حكمت اشراق و فلسفه ایران باستان (هانرى كربن، ترجمه با همكارى عبدالحمید گلشن، 1325).