نجم الدین فلکی شروانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 587 / 577 / 540 ق)، حكیم، منجم و شاعر، متخلص به فلكى. در قصبه‏ى شماخى از نواحى شروان به دنیا آمد. در اوایل جوانى به تحصیل نجوم پرداخت و به همین دلیل تخلص فلكى را انتخاب كرد. وى از مداحان شروانشاهان، و بویژه مداح منوچهر بن فریدون بود و گفته‏اند كه توسط وى به ملك‏الشعرایى برگزیده شد. فلكى از معاصران خاقانى و نظامى بود. او شعر و ادب را نزد ابوالعلاء گنجوى فراگرفت. به گفته‏ى صاحب «آتشكده‏ى آذر» تخصص فلكى در قصیده‏سرایى بود و تحت تأثیر سبك خراسانى قرار داشت. او قصاید حبسیه‏اى نیز دارد كه مربوط به زمانى است كه به تهمت افشاى اسرار به زندان شروانشاه افتاده بود. وى در شماخى درگذشت و در آن‏جا نیز مدفون شد. از آثارش «دیوان» شعر؛ «كتابى» در احكام نجوم.