ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1016 / 1014 ق) ، فقیه حنفى. معروف به ملا على قارى. در هرات به دنیا آمد. پس از گذراندن قسمتى از مراتب علمى در هرات به مكه رفت و در همان جا ساكن شد و در نزد مشایخ آنجا به تكمیل مراتب علمى خود اقدام كرد تا آن كه آوازه‏اش در همه جا پیچید. او به هر یك از پیشوایان چهارگانه اهل سنت بویژه شافعى باب اعتراض گشود، و به همین جهت مورد بى‏مهرى قرار گرفت. قارى در مكه از دنیا رفت. چون خبر درگذشت او به مصر رسید در جامع‏الازهر متجاوز از چهار هزار تن به وى نماز در غیبت خواندند. از آثار وى: «تفسیر القرآن»، در چند مجلد؛ «انوار القرآن و اسرار الفرقان»؛ «الاحادیث القدسیه و الكلمات الانسیه»، چهل حدیث قدسى؛ «الحرز الثمین للحصن الحصین» یا «شرح الحصن الحصین»؛ «الاثمار الجنیه فى اسماء الحنفیه»؛ «الفصول المهمه»، در فقه؛ «بدایه السالك»، در مناسك؛ «مرقاه المفاتیح»، در شرح «مشكاه المصابیح»، در چهار مجلد، فراگیر همه شروح و حواشى؛ «شرح مشكلات الموطأ»؛ «توضیح المبانى»،در شرح «مختصر المنار»، در اصول؛ «ضوء المعالى»، در شرح قصیده‏ى «بدء الأمالى»، در توحید؛ «منح الروض الازهر فى شرح الفقه الاكبر»؛ «تذكره الموضوعات»؛ شرح «شمائل النبى (ص)» ترمذى.