ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، شاعر و خطاط. اهل گیلان بود و پدرش از دانشمندان گیلان به حساب مى‏آمد. قرارى مدتى امور خان احمدخان گیلانى را مدیریت مى‏كرد و آن‏گاه كه در گیلان آشوب برخاست به قزوین رفت. او به طرز وقوع شعر مى‏گفت. داراى خطى خوش بود و نثر را نیكو مى‏نوشت. در قزوین شاگرد خواجه افضل‏الدین محمد تركه اصفهانى بود.بعد از فوت پدر، همراه دو برادر خود مسیح‏الدین ابوالفتح و حكیم نجیب‏الدین همام، در 983 ق، به هند مسافرت كرد و در سلك ملازمت جلال‏الدین محمد اكبرشاه درآمد، اما بعد مورد كم‏لطفى شاه قرار گرفت و به بنگاله تبعید شد و تا پایان عمر در آنجا ماند. به آورده‏ى «كاروان هند»، وى در حدود 992 ق درگذشته است، اما «مكتب وقوع» از زنده بودن او در 995 ق خبر مى‏دهد.