ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1089 -1001 ق)، عالم امامى، محدث، فقیه، متكلم و نحوى. اصل وى از قزوین بود. در قزوین به دنیا آمد. وى از شاگردان شیخ بهایى و میرداماد است. او شریك درس خلیفه سلطان وزیر در درس حاج محمود رنانى و ملا حسین یزدى بود. وى از معاصران شیخ حر عاملى و ملا محسن فیض كاشانى است. ملا خلیل قزوینى استاد علامه مجلسى و آقا رضى‏الدین قزوینى بود. پیش از سى سالگى عهده‏دار تولیت حضرت عبدالعظیم و تدریس در آنجا بود. پس از چندى به مكه رفت و مجاورت آنجا را برگزید. سپس به قزوین بازگشت و شروع به تصنیف و تألیف نمود. در قزوین درگذشت و در مدرسه‏اش دفن شد. از آثار وى: حاشیه بر «مجمع البیان» طبرسى؛ «رموز التفاسیر الواقعه فى الكافى و الروضه»؛ «الصافى فى شرح الكافى»، به فارسى؛ «الشافى فى شرح الكافى»، به عربى؛ «المجمل»، در نحو؛ «الرساله النجفیه»؛ «الرساله القمیه»؛ شرخ «عده الاصول» شیخ طوسى یا حاشیه بر «العده»، در اصول فقه.