ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف بعد از 1075 ق)، عالم امامى، ریاضیدان، عارف و شاعر. وى از علماى شیعه در سده یازدهم و از شاگردان میرداماد (م 1041 ق) و معاصر با شیخ حر عاملى بود. گذشته از مقام علمى، متألهى كامل و شاعرى ماهر بود. از آثار وى: «ثمره الفؤاد»؛ رساله‏اى در «عالم المثال»؛ «محبوب القلوب»، ملمع، نظم و نثر؛ «لطائف الحساب»، به فارسى؛ «تفسیر»، به فارسى، به نام «الترجمه الانیقه»، در دو مجلد، و ترجمه «الصحیفه السجادیه»؛ «خیر الرجال»، در بیان احوال رجال مذكور در اسانید كتاب «من لا یحضره الفقیه» شیخ صدوق، كه به آورده‏ى صاحب «الذریعه» تألیف شیخ بهاءالدین محمد بن شیخ ملا على شریف لاهیجى، در 1075 ق، است و به گمان خود شیخ آقا بزرگ تهرانى، شیخ بهاءالدین محمد همان قطب‏الدین لاهیجى است.[1] اشكورى، محمد بن على بن عبدالوهاب شریف اشكورى لاهیجى دیلمى، فقیه و دانشمند، از علماى امامیه‏ى قر. 11 ه. (ف. حدود 1075 ه.ق) وى شاگرد میرداماد و معاصر حر عاملى بود. او راست: ثمرةالفواد حاوى اسرار احكام دینى و حقایق اعمال، رساله‏اى در باب عالم مثال، محبوب‏القلوب (ه.م).